คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน ที่สุดของคน

277

เคยเป็นไหมครับ ? เมื่อเราเห็นคนอื่นที่ชีวิตดีกว่า เราก็อยากเป็นเหมือนเขา ซึ่งลืมมองถึงคุณค่าที่แท้จริงของตัวเองไปว่า เราก็มีสิ่งที่ดีอยู่เหมือนกัน สกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี พระอาจารย์นำหลักธรรมมาเตือนสติของคนที่ค้นหาคุณค่าของตัวเองยังไม่เจอมาฝากดังนี้

ชายหนุ่มคนหนึ่งมีนิสัยประหลาด เขารู้สึกไม่ค่อยพอใจในตัวเองไปเสียทุกเรื่อง ในใจเขามีแต่ความเร่าร้อนอยากเป็นนั่นอยากเป็นนี่อยู่ตลอดเวลา เขาบ่นกับตัวเองว่า “ข้าอยากมีชื่อเสียง ข้าอยากมีอำนาจล้นฟ้า  ใครก็ได้ ช่วยทำให้ข้าหนีจากการเป็นคนธรรมดานี่เสียทีเถิด”

เทพเจ้าประจำเมืององค์หนึ่ง รู้สึกรำคาญชายคนนี้เหลือเกิน จึงมาหาเขา พร้อมกับอนุญาตให้เขาขอพรเพื่อที่จะได้เป็นใครก็ตามที่เขาต้องการ

ชายหนุ่มจึงขอพรให้ตัวเองได้เป็นคนรวยที่สุด เทพเจ้าเนรมิตตามที่ขอ แต่ครั้นได้เป็นอภิมหาเศรษฐีแล้ว เขากลับพบว่าการเป็นคนรวยมันช่างหาความสงบใจไม่ได้เอาเสียเลย เพราะคนรวยต้องคอยระวังไม่ให้เงินลดน้อยลง จิตใจมีแต่ความเร่าร้อน

คราวนี้เทพเจ้าจึงเนรมิตเขาให้เปลี่ยนจากคนรวยไปเป็นคนที่มีชื่อเสียง พอเป็นคนที่มีชื่อเสียงแล้วเขาก็รู้สึกว่าชีวิตช่างไม่มีความสุขเหมือนกัน เพราะไม่ว่าจะทำอะไรก็ถูกจับจ้องมองดูไปเสียหมด

วันหนึ่งขณะกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำตามปกติ ชายหนุ่มรู้สึกมีความสุขและความผ่อนคลายมากนาทีนั้นเขาฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า เวลาที่กำลังอาบน้ำอย่างเป็นตัวของตัวเอง ทำไมช่างมีความสุขจังเลย

เขาจึงไปพบท่านผู้เฒ่าพรางขอพรให้ตัวเองกลับมาเป็นคนธรรมดาอีกครั้งหนึ่ง ท่านผู้เฒ่าถามว่า “คราวนี้เจ้าอยากเป็นใครที่ไม่ธรรมดาอีกไหมล่ะ” ชายหนุ่มตอบอย่างมีสติว่า “ข้าไม่อยากเป็นใครที่ไม่ธรรมดาอีกต่อไปแล้ว”

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

                ที่สุดของคน ก็คือ การเป็นคนธรรมดาที่มีความสุข