คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน พระเดชพระคุณพระเทพสิทธินายก

420

ต่อเนื่องจากตอนที่แล้วพระอาจารย์ ว.วชิรเมธี ได้เล่าถึงสิ่งที่ท่านประทับใจในตัวพระเทพสิทธินายกไปแล้ว สกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ในตอนนี้ก็ยังหยิบยกทั้งเรื่องราวที่ประทับใจ และสะเทือนใจมาฝากดังนี้

พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระเทพสิทธินายก อดีตเจ้าคณะจังหวัดเชียงราย เป็นผู้ถือธุดงควัตรในข้อ การถือบิณฑบาตเป็นวัตรอย่างเคร่งครัดตลอดชีวิต

ครั้งสุดท้ายที่ผู้เขียนพบกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ก็คือ บนบาทวิถีในตลาดเทศบาลเมืองเชียงราย เช้าวันนั้นท่านกำลังจาริกภิกขาจารย์บิณฑบาตท่ามกลางสายฝนโปรยปราย ในมือข้างหนึ่งถือร่มคันเล็ก ๆ ขณะที่มืออีกข้างหนึ่งประคองบาตร มีสามเณรน้อยอีก ๒ รูปเดินตามไปติด ๆ ในสภาพเปียกปอนไปตาม ๆ กัน ทันทีที่ทอดตามมองเห็นภาพนั้น อาตมภาพซึ่งกำลังบิณฑบาตอยู่อีกฟากขึ้นของถนน รู้สึกประทับใจและสะเทือนใจอย่างลึกซึ้งอย่างบอกไม่ถูก

ประทับใจที่แม้ท่านจะเป็นถึงเจ้าคณะจังหวัดเชียงราย แต่ท่านก็ไม่เคยทอดทิ้งการบิณฑบาต

ที่บอกว่าสะเทือนใจก็เพราะตอนนั้นฝนกำลังตกปรอย ๆ แต่ใจของท่านก็ยังสู้ ยังอุดส่าทรงข้อวัตรปฏิบัติเอาไว้ ให้พระหนุ่มสามเณรน้อยและพุทธบริษัทญาติโยมได้เห็นเป็นบุญตา

คิดไม่ถึงว่านั่นจะเป็นการเห็นท่านเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตของอาตมภาพ

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

                เวลาของเราแต่ละคนล้วนมีจำกัด สิ่งใดดี สิ่งใดมีประโยชน์และควรทำ ก็จงทำเถิด, อย่าผัดวันประกันพรุ่ง อย่าประมาท เราไม่รู้ว่าเข้านอนไปค่ำคืนนี้แล้ว จะยังมีวันพรุ่งนี้ให้ตื่นขึ้นมาอีกหรือเปล่า