คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน วาเลนไทน์ วาเรนทร์ธรรม

328

ต่อเนื่องจากตอนที่แล้วพระอาจารย์ ว.วชิรเมธี ได้กล่าวถึงการพัฒนาความรักจากแย่สุดไปถึงดีที่สุดแล้ว สกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี จะนำหลักธรรมใดที่เกี่ยวเนื่องกับวันแห่งความรักอีกนั้น รับชมดังนี้

วาเลนไทน์ เป็นวันแห่งความรัก แต่ความรักนั้นหรือคืออะไร ?

กวีท่านหนึ่งเคยนิยามความรักว่า “คือน้ำผึ้งคือน้ำตาคือยาพิษ

คือหยาดน้ำอมฤตอันชื่นชุ่ม

คือเกสรดอกไม้คือไฟรุม

คือความกลุ้มคือความฝันนั่นแหละรัก”

ในพระพุทธศาสนาพระพุทธองค์ตรัสถึงความรักว่า เป็นที่มาของความโศก และความทุกข์, ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีโศก ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ เมื่อไม่มีรัก ก็ไม่มีโศก และไม่มีทุกข์

ความรักนั้นเป็นสิ่งที่พัฒนาได้ และจำเป็นจะต้องได้รับการพัฒนา ดังนี้

๑. รักแบบแย่งกัน (วางรากฐานอยู่บนความเห็นแก่ตัว)

๒. รักแบบแบ่งกัน (วางรากฐานอยู่บนเมตตาอารี)

๓. รักแบบสุขด้วยกัน (วางรากฐานอยู่บนกรุณาปรานี)

๔. รักแบบเราเป็นหนึ่งที่ถึงกัน (วางรากฐานอยู่บนวิปัสสนาปัญญาที่ก้าวข้ามสมมุติมายาทั้งปวง)

เราทุกคนต้องเพียรพัฒนาความรักให้ดีงามเลิศล้ำยิ่ง ๆ ขึ้นไป จนกระทั่งลุถึงรักแท้ที่ปราศจากการแบ่งแยก มองเห็นสรรพสัตว์ทั้งโลกว่า เป็นครอบครัวเดียวกัน หรือมองเห็นคนทุกคนว่า เป็นคนคนเดียวกัน

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

                รักแท้จะมาพร้อมกับดวงตาแห่งปัญญา

ที่หยั่งเห็นความจริงที่ว่า คนทุกคน ก็คือ คนคนเดียวกัน