คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน เมตตาภาวนา

176

เคยสงสัยหรือไม่ครับว่า ทำไมเราถึงมักเมตตาแก่คนที่เสนิทชิดเชื้อกับเรามากกว่าบุคคนอื่น สกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี พระอาจารย์มีคำตอบมาฝากดังนี้

จริงอยู่แม้เมตตาจะเป็นธรรมชาติแสนงาม บริสุทธิ์ สุกสว่างอยู่กลางใจของเราทุกคน แต่เมตตาตามธรรมชาติที่ว่านี้ก็ยังมีข้อจำกัดในตัวเอง

กล่าวคือ เรามักจะมีแนวโน้มที่จะเมตตาเฉพาะคนที่มีความเกี่ยวข้องกับเราในทางใดทางหนึ่งเสมอ เป็นต้นว่า มารดาบิดาก็มักจะเมตตาบุตรธิดาของตนเป็นพิเศษ

เพื่อนก็มักจะคิดถึงและเมตตาเพื่อนสนิทเป็นเบื้องต้นจากนั้นจึงค่อยคิดถึงคนอื่นในกาลภายหลัง

เมตตาตามธรรมชาติแม้จะมีข้อดีเพียงใดแต่ก็ยังนับว่ามีข้อจำกัด และยังไม่เพียงพอต่อการสร้างสรรค์สันติภาพโลกระหว่างคนกับคน คนกับสัตว์ คนกับสิ่งแวดล้อม และคนกับโลก

เพราะฉะนั้นหากเราต้องการให้เมตตาอันเป็นธรรมชาติที่แสนประเสริฐในใจของพวกเราอำนวยประโยชน์โสตถิผลแก่มวลมนุษยชาติและสรรพชีพ สรรพสัตว์อย่างกว้างใหญ่ไพศาล เราก็ต้องมีวิธีการที่จะฝึกเมตตาที่ถูกต้อง วิธีการฝึกเมตตาที่ถูกต้องนี้แหละเราเรียกว่า เมตตาภาวนา

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

                เมตตาภาวนา คือที่มาของสันติภาพโลก