คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน ศาสนาธรรมชาติ

50

ธรรมชาติกับพุทธศาสนานั้นเปรียบเหมือนสิ่งที่ส่งเสริมซึ่งกันและกัน ดังเช่นคำสอนที่พระอาจารย์ ว.วชิรเมธี ได้หยิบยกมากล่าวถึงคุณค่าของธรรมชาติและศาสนา จะเป็นอย่างไรนั้น ติดตามชมได้ในสกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ดังนี้

พุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ส่งเสริมคุณค่าของธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เริ่มแต่การส่งเสริมให้คนมีท่าทีต่อดิน น้ำ ฟ้า ป่า เขาในฐานะกัลยาณมิตร

ท่าทีต่อป่าเขาลำเนาไพรอันเต็มไปด้วยความซาบซึ้งเช่นนี้ ใช่จะเป็นเพียงท่าทีของบุคคลธรรมดาเท่านั้น แม้แต่ผู้เป็นพระอรหันต์ก็ยิ่งเห็นคุณค่าและมีความซาบซึ้งในคุณค่าของป่ามากกว่าคนธรรมดาเสียอีก เช่นข้อความตอนหนึ่งในพระไตรปิฎกระบุว่า

ในที่ที่ไม่ไกลแต่หิมวันตประเทศมีภูเขาชื่อว่า ลำภกะเราสร้างอาศรมไว้อย่างดี อาศรมของเราไม่ไกลแต่ฝั่งแม่น้ำ ท่าน้ำราบเรียบเป็นที่รื่นรมย์ใจ ฝูงหงส์ นกกระเรียน นกยูง นกดูเหว่า อาศัยสระนั้นแลเลี้ยงชีวิต มะม่วง ไม้รัง หมากเม่า มีดอกบานอยู่ใกล้อาศรมของเรา ส่งกลิ่นหอมอบอวนอยู่ ดังหนึ่งกลิ่นทิพย์

ใครก็ตามที่มีความซาบซึ้งในคุณค่าของธรรมชาติลึกซึ้งเช่นนี้ก็เป็นอันมั่นใจได้เลยว่า คนผู้นั้นจะสามารถอยู่ร่วมกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้เป็นอย่างดี และไม่มีทางเลยที่คนเช่นนี้จะทำลายสิ่งแวดล้อม

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

                ผู้ใดซาบซึ้งในความงามของป่า ผู้นั้นจะอยู่ร่วมกับป่าได้อย่างเป็นมิตร