คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน กษัตริย์ผู้ทรงรบกับความยากจน

1595

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ ๙ พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์นักสู้  ทรงต่อสู้เพื่อชัยชนะ ไม่ใช่ชัยชนะเหนือคนอื่น หากแต่เป็นชัยชนะ เหนือความยากจน และผลที่ได้มาก็คือ ประชาชนมีอยู่มีกิน

ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ของโลกอย่างเนลสัน แมนเดลา, อับราฮัม ลินคอล์น, มหาตมะ คานธี หรือแม่ชีเทเรซา ล้วนเป็นนักสู้ผู้เสียสละทั้งหมดทั้งสิ้น

ในหลวงรัชกาลที่ ๙ ก็ทรงเป็นนักสู้เหมือนกัน แต่ศัตรูของพระองค์ คือภาวะทุพโภชนาการของคนยากคนจน ในชนบท เหมือนกับที่พระองค์ทรงตรัสตอบนักข่าวจาก BBC ว่า

“หากพระองค์ทรงต่อสู้ชนะ ชัยชนะของพระองค์ ไม่ใช่ชัยชนะเหนือคนอื่น หากแต่เป็นชัยชนะ     เหนือความยากจน และผลที่ได้มาก็คือ ประชาชนจะมีอยู่มีกิน”

ภาพความเป็นนักสู้ของพระองค์นั้น ประชาชนคนไทยเห็นกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ทั้งในชีวิตจริง ยามได้เฝ้ารับเสด็จอย่างใกล้ชิด นอกจากนั้นแล้วก็ยังเห็นและซึมซับผ่านกวีนิพนธ์ เช่น ความตอนหนึ่งในกาพย์เห่เรือ ซึ่งประพันธ์โดย นาวาเอกทองย้อย แสงศิลป์ชัย มีอยู่ว่า

แผ่นดินที่ทรงครอง            แผ่นดินทองแผ่นดินธรรม
คราวเข็ญเข้าครอบงำ         ทรงดับเข็ญทุกคราวครัน
เหน็ดเหนื่อยนั้นหนักนัก      ทรงงานหนักอเนกอนันต์
วันพักเพียงสักวัน              ก็แสนน้อยดูนานเกิน
วังทิพย์คือท้องทุ่ง              ม่านงามรุ้งคือเขาเขิน
ร้อนหนาวในราวเนิน           มาโลมไล้ต่างรสสุคนธ์
ย่างพระบาทที่ยาตรา          ยาวรอบหล้าฟ้าสากล
พระเสโทที่ถั่งท้น               ถ้าไหลรวมคงท่วมไทย