คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน พระบารมีปกป่า

1323

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ ๙ ทรงเป็นกษัตริย์ที่เน้นหนักในเรื่องการปลูกป่า พระอาจารย์ ว.วชิรเมธี จึงมีคำกลอนเกี่ยวกับความสำคัญของป่าไม้ ดังนี้

คนไทยสมัยก่อนอย่างน้อยก็ในยุคที่กำลังเร่งรัดพัฒนาบ้านเมืองให้น้ำไหลไฟสว่าง ในยุคนั้น การสร้างถนนหนทางกลายเป็นงานใหญ่ของรัฐบาล แต่เมื่อถนนไปถึงไหน ป่าใหญ่ไพรหนา ก็หายไปที่นั่น พอป่าไม้เหลือน้อย เริ่มเกิดวิกฤตสิ่งแวดล้อม ทั้งฝนแล้ง น้ำท่วม ดินเสื่อมสภาพ อากาศวิปริตแปรปรวน

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในหลวงรัชกาลที่ ๙ ของเรา พระองค์ทรงตระหนักถึงคุณค่าของป่า ดังนั้น จึงสู้สละ ยอมลำบากตรากตรำ บุกไปยังป่าใหญ่ไพรหนา ตรงไหนก็ตามที่พระองค์ย่างพระวรกายไปถึง ตรงนั้นป่าก็ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี เพราะฉะนั้นเราท่านทั้งหลาย ที่รักเคารพในพระองค์ท่าน อาตมาภาพจึงขอเจริญพร เชิญชวนว่ารักพ่อ มาร่วมกันปลูกป่าถวายพ่อน่าจะดีที่สุด

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

 โบราณแต่กาลก่อน                              ชาวนาครศิวิไลซ์

 เห็นป่าวนาไพร                                   ที่ทึบถ้ำด่ำดึกดง

 พวกเขาค่อยเรียกขาน                          ป่าดิบดานไพรระหง

 ป่าเถื่อนเกลื่อนสัตว์พง                        ภูตผีพรายมากมายมี

 แต่นั้นคำป่าเถื่อน                                ค่อยเลอะเลือนความหมายหนี

 เรียกขานประชาชี                               ว่าคนเถื่อนจากดงดอย

 แท้จริงป่าไม่เถื่อน                               ป่าคือเพื่อนแสนเลิศลอย

 เมืองใดมีป่าน้อย                                 แหละเมืองนั้นไม่เจริญ

 ป่าสูงป่าศักดิ์สิทธิ์                               คือเข็มทิศที่ควรเดิน

 ทุกเมืองเรืองโรจน์เกิน                         ก็เพราะป่าประดับเมือง